Knapenkoor De Lustige Heivinken

Maandag 22 mei 2017
Knapenkoor De Lustige Heivinken
Op 25 september 2017 zal het exact 40 jaar geleden zijn dat Broeder Arnold, dirigent van het knapenkoor “ De Lustige Heivinken” in Genk overleed. De vzw Broeder Arnold wil dit moment aangrijpen om het vrij unieke bestaan van dit knapenkoor terug in de actualiteit te plaatsen. Dit koor was niet zomaar een koor. De maatschappelijke, sociale, pedagogische en muzikale impact van 1930 tot 1986 in de mijnstreek van Genk, in Limburg, in Vlaanderen en zelfs internationaal vraagt om waardering en erkenning.

Daarom wil de vzw Broeder Arnold tussen 14 en 24 september 2017 een aantal activiteiten opzetten waaronder een overzichtstentoonstelling “ 56 jaar knapenkoor De Lustige Heivinken”, het uitbrengen van enkele CD’s met kerstliederen - volksliederen en musicalfragmenten, de organisatie van een verhalenroute “ De Lustige Heivinken Heivinken vertellen hun verhaal”, een avondwake en een grootse reünie in Casino Modern in Waterschei, de bakermat van het knapenkoor. Dit alles organiseert de vzw Broeder Arnold in samenwerking met de stad Genk, de erfgoedcel Mijnerfgoed en diverse diensten van het Provinciebestuur van Limburg.

In dit 56 jarig koorbestaan
  • hebben er duizenden activiteiten plaats gevonden,
  • werd er voortdurend gerepeteerd aan een steeds eigentijds programma,
  • werd in verschillende uniformen opgetreden,
  • werden zo’n 35 buitenlandse reizen georganiseerd in heel Europa,
  • behaalde het koor diverse prijzen op koorwedstrijden,
  • werden De Lustige Heivinken ontvangen op het Koninklijk Paleis,
  • ze zongen talloze keren voor de RAI, voor Radio Vaticano,
  • voor de NIR -  voor Radio Limburg - voor Radio Loksbergen,
  • regelmatig kon je hen zien op de BRT,
  • in totaal werden 12 LP’s en 9 singles uitgegeven,
  • in 1969 ontvingen ze een gouden plaat,
  • naast het Unesco-eremetaal en de Schubertpenning kreeg het koor voor elk lid op naam -zeer uitzonderlijk een “Pro Musica” medaille.

Zo’n 1.000 jongens uit het Genkse hebben deel uitgemaakt van het knapenkoor. Ook de samenstelling van het koor is in deze lange periode vaak gewijzigd: van 65 tot 120 koorleden. Het was een multiculturele samenleving ‘avant la lettre’ (het koor telde meer dan 15 nationaliteiten), lang voordat er in Limburg sprake was van integratie.
Maar één ding hebben ze allemaal gemeen: ze zijn ondergedompeld geweest in een bad van bezorgdheid, discipline, waardering, doorzettingsvermogen en empathie voor elkaar. Ze leerden er dat ze hun kansen moesten grijpen, ‘gezonde’ ambitie mochten hebben. Zonder enige muzikale opleiding hebben deze kinderen van mijnwerkers zich gemanifesteerd als een koor dat volgens de gespecialiseerde pers de vergelijking met de Wiener Sängerknaben kon doorstaan.

Intussen hebben deze ex-Heivinken zich verspreid van de kust tot in de Ardennen, in diverse plaatsen in Europa en soms ook ver daarbuiten. (Abu Dhabi, USA, Zuid-Afrika, Canada, …) Van plaatselijke mijnwerkers-kinderen tot wereldburgers!